Η εμπειρία μου ως αρθρογράφος στο StudentLife με βοήθησε να βρω την κλίση μου!

Από μικρή μου άρεσε να γράφω

Από το δημοτικό, το πάθος μου ήταν οι εκθέσεις. Στην πορεία όταν μεγάλωσα πια, οι παιδικές εκθέσεις έγιναν συναισθήματα – όχι πάντα όμορφα. Κάποτε τα έσκιζα και κάποτε τα κρατούσα. Άλλοτε πονούσε το χέρι από το γράψιμο και άλλοτε απλά βαριόμουν ακόμη και να τα γράψω.

Με τα μαθηματικά ήμασταν “τσακωμένοι” πάντα. Με ζόρισαν πολύ σε όλα τα σχολικά στάδια της ζωής μου. Μέχρι και στο Πανεπιστήμιο Κύπρου που η σπουδή μου δεν είχε καμιά σχέση με τον πρακτικό τομέα, είχαμε υποχρεωτικό μάθημα τη Στατιστική. Εκεί να δεις ζόρι.

Πάντα μου άρεσε η ιστορία, οι ημερομηνίες, τα γεγονότα. Άσχετο αν οι άλλοι μου έλεγαν: “Δεν είσαι καλά. Μα αρέσκει σου η ιστορία; Έλεος, εν πολλά βαρετή.” Η αιώνια κόντρα πρακτικού και θεωρητικού μαθητή δεν τελειώνει ποτέ. Ο καθένας λέει τα δικά του!

Πάντα διάβαζα λοιπόν και όποτε έβλεπα δημοσιευμένα άρθρα έλεγα: “Αυτό μου αρέσει τελικά να κάνω, αυτό με εμπνέει και με κάνει χαρούμενη.”

Το πάθος τελικά υλοποιήθηκε μέσα από το StudentLife και στη συνέχεια “κομμάτι” της καθημερινότητας μου

Από το StudentLife Academy πέρασα στο StudentLife Internship για αρθρογραφία. Μια μέρα με έπιασε “αναλαμπή.”

Σαν ήμουν στο 2ο όροφο για το StudentLife Academy τους λέω: “Πάω και έρχομαι αμέσως.”

Ανέβηκα στον 3ο όροφο και θυμάμαι απλά αυτό: “Εύη μου, θέλω να γράφω άρθρα στο StudentLife.” Και μου απαντά: “Σήμερα είναι η τελευταία μέρα για τις αιτήσεις. Θες να συμμετέχεις;” Και απάντησα: “Σοβαρά; Το είπα εντελώς τυχαία, δεν είχα ιδέα ότι υπάρχει Internship. Ναι, θα συμμετέχω. Πότε ξεκινάμε;”

Αυτό ήταν!

Ξεκίνησα απλά να γράφω. Από ένα συνειρμό που έκανε ο εγκέφαλος μου τη δεδομένη στιγμή, έκανα το όνειρό μου πραγματικότητα. Να γράφω άρθρα!

Δεν θα πω περισσότερα. Δεν έχει νόημα να φλυαρήσω πολύ.

Η Εύη Οικονομίδου

Το μόνο που θέλω να πω είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Εύη Οικονομίδου που:

1) Με άντεξε και ήταν δίπλα μου στις ιδιοτροπίες μου για μοναδικούς τίτλους και τυχόν καθυστερήσεις μου στο να τους παραδώσω.

2) Σχεδόν ποτέ δεν μου χαλούσε χατίρι για το τι θέλω να γράψω!

Ευχαριστώ λοιπόν την αγαπημένη και γλυκύτατη μου Εύη για ό,τι μου έμαθε, για την υπομονή που είχε μαζί μου και στην τελική που μου άνοιξε τα μάτια για να καταλάβω τι μου αρέσει τελικά να κάνω στη ζωή μου.

Να είσαι σίγουρη ότι είναι η δουλειά που θέλω να βρω για το μέλλον, να γίνω επίσημα αρθρογράφος!

Και επίσης να είσαι σίγουρη ότι κάποτε θα σου φέρω να διαβάσεις και βιβλίο μου. Αργεί ακόμη, αλλά θα γίνει κι αυτό. 😉

Τώρα θα έρθω σε ‘σένα αγαπητέ μου αναγνώστη που διαβάζεις αυτή τη στιγμή τα λόγια μου. Θα σου πω μόνο κάτι απλό και αληθινό:

“Να ορμάς και να διεκδικείς για ό,τι γουστάρεις και αγαπάς – να κάνεις πίσω σε ό,τι σε χαλάει και σου καίει την ψυχή.”


Θες να ζήσεις κι εσύ την αξέχαστη εμπειρία συμμετοχής στο Internship αρθρογράφων; Μάθε περισσότερα ΕΔΩ!