Ρωτήσαμε 5 Κύπριους για τις σκέψεις τους όταν έπιασαν 1η φορά τιμόνι στα χέρια τους!

Nikolas Terzidis Kanellatos
Πολιτικός Επιστήμονας - Μεταπτυχιακός Φοιτητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου

Για εμάς που ζούμε στην Κύπρο, ξέρουμε πως το πρώτο πράγμα που θα χρειαστούμε μόλις γίνουμε 18 χρονών είναι ένα αυτοκίνητο.

Έτσι λοιπόν, κάνουμε μαθήματα οδήγησης από νωρίς, πιάνουμε την άδειά μας και είμαστε πανέτοιμοι για… νέες περιπέτειες! Ό,τι κι αν συμβεί, όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα θυμάσαι για πάντα εκείνη την… πρώτη φορά που πήρες το τιμόνι στα χέρια σου.

Εμείς ρωτήσαμε 5 Κύπριους για τις σκέψεις που έκαναν την 1η φορά που έπιασαν τιμόνι στα χέρια τους. Οι απαντήσεις που πήραμε ήταν όλες εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους.

Δες πιο κάτω τι μας απάντησαν:

 

1Σαμπρίνα, 25 χρονών

confused.com
  • «Αν και έχει σχεδόν 2 χρόνια που πήρα το δίπλωμα μου, θυμάμαι καθαρά την πρώτη στιγμή που έπιασα το τιμόνι στα χέρια μου. Αυτό που είπα στον εαυτό μου ήταν: Ηρέμησε, ηρέμησε! Μην αγχώνεσαι! Όλα θα πάνε καλά. Θα τα καταφέρω.»

2Αντώνης, 23 χρονών

4troxoi.gr
  • «Οδηγώ καιρό τώρα, αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν θυμάμαι τι σκέφτηκα την πρώτη φορά που οδήγησα. Αναρωτιόμουν λοιπόν: Αν πηγαίνω αργά! Κι αν όντως πήγαινα αργά και δικαίως μου έπαιζαν πουρού; Πλέον βέβαια δε με απασχολεί κάτι τέτοιο, γιατί πάντα φροντίζω να τηρώ τον Κ.Ο.Κ.»

3Νατάσα, 35 χρονών

caranddriver.gr
  • «Πω πω! Με γυρνάς (λίγα) χρόνια πίσω, όταν επιτέλους πήρα την άδειά μου. Η πρώτη μου (αλαζονική) σκέψη ήταν ότι: Όλος ο δρόμος είναι δικός μου και μου ανήκει! Φυσικά πάντα με προσοχή και τηρώντας τους νόμους.»

4Φρόσω, 24 χρονών

  • «Όταν έπιασα τιμόνι στα χέρια μου αμέσως αναλογίστηκα το χρέος που έχω απέναντι στην κοινωνία και το να μην είμαι μια αμελής οδηγός. Ένιωσα συναισθήματα χαράς, ότι μεγάλωσα πια και πήγα ένα βήμα παρακάτω. Κάθε φορά όμως που οδηγούσα (και μέχρι σήμερα), είχα στο πίσω μέρος του μυαλού μου τους κινδύνους που μπορεί να υπάρχουν!»

5Μάριος, 30 χρονών

allaboutlimassol.com
  • «Αν κι έχουν περάσει πολλά πολλά χρόνια από τότε, θυμάμαι χαρακτηριστικά την πρώτη μου σκέψη – απορία. Μα πώς θα οδηγώ ανάποδα; Συνηθισμένος βλέπεις από το εξωτερικό που έμενα για χρόνια, μου φαινόταν αδύνατον να πιάσω τιμόνι στα χέρια μου και να είναι από τη δεξιά πλευρά! Ας μη θυμηθώ βέβαια ότι έψαχνα τις ταχύτητες από τη λανθασμένη πλευρά και χτυπούσα το χέρι μου στην πόρτα…»

Εσύ τι σκέφτηκες την 1η φορά που οδήγησες;