Να ζει κανείς ή να μη ζει (στη χώρα του);

Evie Economidou
Lead Editor & Media Supervisor at StudentLife

Οικονομική κρίση, μετανάστευση, αποχωρισμοί, ρίσκα και πάλι ρίσκα.. Τελικά τι μας επιφυλάσσει το μέλλον με όσα συμβαίνουν γύρω μας; Μας διώχνει η χώρα μας, για ένα καλύτερο μέλλον κάπου στο εξωτερικό; Να τι πρέπει να κάνουμε πριν αποφασίσουμε για μια από τις κρισιμότερες αποφάσεις μας:

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που αποφάσισαν να ξενιτευτούν ώστε να αναζητήσουν ένα καλύτερο μέλλον. Ίσως καλύτερο ως προς την άμεση εργοδότηση, κάτι που δεν μπορούμε (με βάση την παρούσα κατάσταση) να κάνουμε στη χώρα μας (βλ. Κύπρος και Ελλάδα). Ποια είναι όμως τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσουμε, ώστε να είμαστε 100% σίγουροι για το αν η απόφαση μας είναι σωστή; (όσο γίνεται δηλαδή)

Κάνε μια ΚΑΛΗ έρευνα

Όσον αφορά το πτυχίο, το μεταπτυχιακό ή την εξεύρεση εργασίας, είναι σίγουρο ότι κανείς πλέον δεν θα έρθει να σε πάρει από το χεράκι και να σε οδηγήσει στην άμεση επιτυχία. Θέλει πολύ ψάξιμο, να ρωτήσεις τον ένα και τον άλλον και στο τέλος να “ζυγίσεις” τα θετικά και τα αρνητικά που προκύπτουν.

 

Φαντάσου πώς θα είναι η ζωή σου κάπου αλλού εκτός από τη χώρα σου

Όλα είναι ωραία και ρόδινα όταν πάμε διακοπές σε μια ξένη χώρα. Είναι όμως το ίδιο και όταν ζήσουμε μόνιμα (έστω για σύντομο διάστημα) εκεί; Σίγουρα είναι πολύ διαφορετική η κατάσταση – και μιλώ εκ πείρας. Τι ο ήλιος που έχουμε ολόχρονα, τι τα παραδοσιακά σπιτικά φαγητά, τι η ελευθερία από το κράτος (σε σχέση με άλλες χώρες); Σίγουρα όταν μεταναστεύσεις θα έχεις να λες πως “Σαν τη χώρα σου, δεν υπάρχει πουθενά”. Να έχεις υπόψη σου πως ο καιρός θα είναι μουντός, καταθλιπτικός. Πως πολλές φορές δεν θα νιώθεις το ίδιο ελεύθερος/η με τώρα και δεν θα έχεις όλους σου τους φίλους και την οικογένεια κοντά σου. Αν μπορείς να τα αντιμετωπίσεις, καλώς! Είσαι στο σωστό δρόμο.

 

Μη σκεφτείς πως η χώρα σου σε διώχνει για αλλού

Το αιώνιο λάθος όσων μεταναστεύουν για τον Α, Β, Γ λόγο. Είτε ο λόγος είναι ο πόλεμος, είτε είναι η ανεργία, η κατάληξη είναι η ίδια. Πόσοι και πόσοι συμπολίτες μας έφυγαν για ένα καλύτερο αύριο, με την υπόσχεση ότι θα ξαναγυρίσουν; Μεταξύ μας, αυτό το αίσθημα του ξεσηκωμού, το περάσαμε όλοι.. Οι καταστάσεις όμως αλλάζουν. Συνέχεια ακούω να μου λένε πως δεν φταίνε οι υπόλοιποι για τις δικές μου λάθος αποφάσεις. Ακούω να κατηγορούν τους νέους που δεν κάνουν σωστές επιλογές στις σπουδές τους. Ποιος ορίζει όμως τι είναι σωστό και τι είναι λάθος; Είναι σωστό να μη σπουδάσω για να μην επιβαρύνω το κράτος; Είναι λάθος να σπουδάσω κάτι που αγαπώ; Είναι σωστό να σπουδάσω κάτι που είναι το μέλλον του τόπου, αλλά προσωπικά δεν με εκφράζει; Όποιος έχει θέληση για εκείνο που θέλει να πετύχει στον κόσμο, η τύχη (ή και το σύμπαν) θα τον βοηθήσει να πετύχει.

 

Όπως και να το κάνουμε, όλοι κάνουμε ορθές ή όχι τόσο ορθές (παρά λάθος) αποφάσεις. Έτσι δεν είναι όμως η ζωή; Δεν έρχεται με οδηγίες χρήσης για τίποτα. Δοκιμάστε, δεν θα χάσετε και τίποτα. Μάλλον θα κερδίσετε ακόμη περισσότερα!

 

Στο τέλος της μέρας ποιον νομίζετε ότι θα θυμούνται οι υπόλοιποι; Εκείνον που ρίσκαρε και δοκιμάστηκε ή εκείνον που καθησυχαστικέ και τα βρήκε όλα έτοιμα στη ζωή του;