Αποσπάσματα από έρωτες…

Vassos Kyriacou
Sports Journalist

Εκείνη κοιτάζει έξω από το υγρό τζάμι μιλώντας στο φεγγάρι. Θέλεις η θλίψη της, θέλεις ο καιρός που πάλι είναι βροχερός τον φέρνει στο μυαλό της.

Εκείνος, καθισμένος σε μια γωνία στο σκοτεινό δωμάτιο να γεμίζει το δωμάτιο καπνό. Πάλι άδειασε πακέτα ο μπαγάσας…..

Να σκέφτεται τα λάθη του, τα πάθη του, όλα αυτά που τον κρατούν μακριά από εκείνη.

Αγαπήθηκαν πολύ βλέπεις αλλά άγνωστες οι προθέσεις  των καιρών.

Κεφάλαιο Γ, Παράγραφος 2, εδάφιο 35

Σήμερα πήγαμε στο καφενεδάκι της γειτονίας.  Αγκαλιαζόμασταν, πράγμα σπάνιο για μας δημόσια, και ήταν λες και ήμουν άρχοντας του κόσμου. Νιώθω να ιδρώνω και ας είναι Δεκέμβριος. Λίγη σημασία έχει αν βρέχει, αν είναι ηλιόλουστος ο καιρός ή αν έχει συννεφιά. Εμείς πετάμε…..

Κεφάλαιο Ξ, Παράγραφος 4, εδάφιο 27

Σήμερα έφυγε. Έπρεπε να πάει και ας είναι μόνο για 5 μέρες, εμένα θα μου λείψει. Καλά τα λέει εκείνο το τραγουδάκι «μου’χουν λείψει τα αστεία σού….ο θυμός σου, η ηρεμία σού…όλα μαύρα εξαιτίας σου». Θα μιλάμε μέσω laptop, το υποσχέθηκε και θα το κάνει. Το ξέρω και το ξέρει πως η ζωή γκριζάρει όταν δεν είναι δω…..

Κεφάλαιο Ρ, Παράγραφος 11, εδάφιο 32

Καβγάς. Και πάλι. Μονό να ήταν όλα αλλιώτικα, όπως παλιά, να μην την πονάω…..

Κεφάλαιο Υ, Παράγραφος 7

Μ’ αγαπάει. Με νιώθει……γι’ αυτό και παλεύει…..πράγμα που φαίνεται και ας περνάει τόσα! Μια αγκαλιά και νιώθω να βρίσκω την πατρίδα που τόσο πολύ αναζητώ. Να’ναι πάντα καλά….

Κεφάλαιο Ω, Παράγραφος 1

Τέλος. Έτσι απλά. Χαθήκαμε. Πόσο να αντέχει τα τερτίπια, τις ιδιοτροπίες, τις ανασφάλειες μου; Λύγισε και δεν την αδικώ….λένε πως οφείλεις να παλεύεις γι΄αυτό που αγαπάς. Και αν αυτό το κάτι το πληγώνεις με την αγάπη σου; Αν είναι καλύτερα έτσι; μακάρι να ευτυχίσει, έχει περάσει τόσα πολλά ενώ της αξίζουν τα καλύτερα….ας είναι ευτυχισμένη και ας είναι μακριά μου! Ξέρω πως μ’ αγαπάει και θα μ’ αγαπάει ώσπου να φύγει…..

Διαβάζοντας αυτές τις αράδες, έριχνε αλάτι στις ανοιχτές πληγές του. Το είχε ανάγκη όμως. Δεν μπορεί και δεν θέλει να ξεχάσει. Τον είχε σημαδέψει μια για πάντα.

Εκείνη……εκείνη κοίταζε ακόμα έξω από το υγρό της τζάμι και του μιλούσε….του μιλούσε σαν να ήταν εκεί…..στην αγκαλιά της…..

Και στο ράδιο να παίζει ένα από ‘κείνα τα τραγούδια που άκουγαν μαζί……..