Καταρρίπτοντας τα είδωλα…

Όσο περισσότερο πιάνω τον εαυτό μου να ξεφυλλίζει βαριεστημένα περιοδικά διασήμων, τόσο αρχίζω να απομυθοποιώ πρόσωπα που παλαιότερα είχα τοποθετήσει ψηλά στην δική μου αντίληψη, γιατί και μόνο είχαν αυτόν τον αέρα του “αντισυμβατικού ήρωα“, ο οποίος δεν νοιάζεται μόνο για την πάρτη του, αλλά παρατηρεί τα διάφορα κοινωνικοοικονομικά προβλήματα της κοινωνίας, τα οποία και παρουσιάζει στο έργο του, εκμεταλλευόμενος τη διασημότητα του για κάτι καλύτερο από το να μας δίνει στιλιστικές συμβουλές και συνταγές ομορφιάς.

Τουλάχιστον αυτό ισχύει για τον αντισυμβατικό καλλιτέχνη, που υποτίθεται πως εναντιώνεται ανοικτά στις συμβάσεις της εποχής του και πάντα επιλέγει να πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα.

606497_singers

 Καλλιτέχνες που ποζάρουν με το τσιγάρο στο στόμα, που λένε ατάκες τύπου “fuck what everybody else say” για να δηλώσουν έμπρακτα το πόσο πολύ έχουν “γραμμένο” τον υπόλοιπο κόσμο. Αυτά είναι λοιπόν τα πρότυπα που θέλουμε να έχουμε; Μια εικόνα που καθημερινά κτίζεται από μια ολόκληρη βιομηχανία η οποία προφανώς νοιάζεται για το δικό της κέρδος παρά για το δικό μας (αν υποθέσουμε πως προσωπικό κέρδος θεωρείται η ανύψωση του πνεύματος μέσα από την τέχνη); Γυναίκες που μονίμως ποζάρουν με ότι πιο φτηνό και πρόστυχο υπάρχει, που ενώ δηλώνουν πως αγαπάνε το σώμα τους αλλά για αυτές δεν είναι το παν, το μόνο που έχουν να παρουσιάσουν προς τα έξω είναι τα μεγάλα τους οπίσθια και οι καταπληκτικές τους αναλογίες (οι οποίες παρεμπιπτόντως τυγχάνουν αρκετής επεξεργασίας στον υπολογιστή) και για τις οποίες εννοείται πως δηλώνουν ότι τις απέκτησαν περνώντας δεκάδες ώρες στα γυμναστήρια, ενώ όλοι γνωρίζουν πόσο πολύτιμο αποδείχθηκε το νυστέρι του γιατρού.

 

Αυτό είναι που αποζητούμε από έναν καλλιτέχνη; Να ασχολείται με το περιτύλιγμα παρά με την ουσία;

01C8339

Προσωπικά εγώ έχω εκνευριστεί με τα σημερινά δεδομένα του Χόλυγουντ. Σαν μια φούσκα που έσπασε επιτέλους μπροστά στα μάτια μου, διότι δεν είμαστε απλά ένα κορμί, ένα πρόσωπο, μια εικόνα και μια φωτογραφία, όπως μας κάνουν να πιστεύουμε, αλλά είμαστε πολλά περισσότερα. Τότε γιατί λοιπόν γίνεται τόσο σάλος εάν ο τάδε είναι gay ή bisexual, εάν φιλάει δημόσια το σύντροφο του, εάν βγήκε σχεδόν γυμνός στους δρόμους, εάν έχασε ή έβαλε κιλά, εάν είναι single ή σε σχέση; Πιο πολύ θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει η δουλειά του καλλιτέχνη, παρά η εικόνα του. Βέβαια είναι και αυτό μέσα στη γενικότερη στρατηγική που ακολουθείται από τις βιομηχανίες θεάτρου, κινηματογράφου, κλπ καθώς η συγκεκριμένη, επιτηδευμένη εικόνα ενός ατόμου συμβάλει στη δημιουργία ενός μύθου γύρω από την ύπαρξη του.

 

Γι’ αυτό άλλωστε και η θρυλική Marilyn συζητιέται ακόμα, για τη γραμμή eyeliner που λάνσαρε από τις πρώτες, για τις υπέροχες καμπύλες της και το ξανθό μαλλί.

MTE5NTU2MzE2MzIyMTA0ODQz

Ήταν όμως η Marilyn μόνο αυτό; Μια γραμμή eyeliner σε μια φωτογραφία; Κανείς δε ξέρει και κανείς δε πρόκειται να μάθει ποτέ. Από την άλλη, και ο James Dean έμεινε στην ιστορία όχι μόνο για την αγάπη του για την ταχύτητα, αλλά περισσότερο για το υπέροχο πρόσωπο του και το σεξαπίλ που έβγαζε, ποζάροντας και αυτός μονίμως με το τσιγάρο στο στόμα, (το οποίο πρόσωπο τώρα έχει αποτυπωθεί σε χιλιάδες μπλουζάκια). Σίγουρα όμως δεν ήταν μόνο αυτό, ένα υπέροχο πρόσωπο. Διότι μπορεί και να ήταν ένας υπέροχος, πολυδιάστατος, ανήσυχος άνθρωπος. Ακόμα και η χρήση των παραπάνω επιθέτων δεν είναι τίποτα άλλο από την δική μου προσωπική αντίληψη της εικόνας του, η οποία στηρίζεται καθαρά στις δικές μας υποθέσεις. Aυτό λοιπόν που ζητάμε από έναν καλλιτέχνη είναι αυθεντικότητα και ειλικρίνεια.  Όχι άλλους “αντισυμβατικούς” ή “τέλεια φτιαγμένους” αστέρες. Όχι άλλα “χάρτινα είδωλα” αλλά ανθρώπους ακομπλεξάριστους, με Α κεφαλαίο.

 

Μάλλον όμως ζητάω πολλά από μια κοινωνία που βαδίζει στη λογική της μάζας.

 

Δες επίσης: 10” to Genius: Ποια είναι η κατάρα της ηλικίας των 27 στους διάσημους;

 

Follow Us

45,341FansLike
11,539FollowersFollow
0FollowersFollow
1,070SubscribersSubscribe

Trending