Νίκος Μπαλιάκος: Όσα μας είπε αποκλειστικά ο ταλαντούχος τραγουδιστής!

Ο Νίκος Μπαλιάκος είναι ένας εξαιρετικά ταλαντούχος συνθέτης και τραγουδιστής.  Είναι μισός Κύπριος, και μισός Ελλαδίτης.  Ήρθε στην Κύπρο το 1996 σε ηλικία 10 χρόνων, και μένει στην Πάφο.

Δουλεύει σαν μουσικός, τραγουδιστής και συνθέτης.  Έχει ένα album στο ενεργητικό μου και ετοιμάζει δεύτερο. Τον γνωρίσαμε κυρίως μέσα από το πρώτο ελληνικό The Voice όπου κέρδισε τις εντυπώσεις!

25f14b9d41ace6e75176d9a81e4377af

 

Όσα μας είπε σε μια αποκλειστική συνέντευξη ακολουθούν πιο κάτω:

 

Αισθάνθηκες ποτέ πρόσφυγας;

Παντού!  Μπορεί να σε ρωτήσουν πώς νιώθεις, που είναι καλύτερα, ή η πιο κλασική ερώτηση “πού εν καλλύττερα;” Είναι διαφορετικό.  Άλλος κόσμος εδώ, άλλος κόσμος εκεί… Στο τέλος της ημέρας οι νοοτροπίες είναι ίδιες.  Και είναι αυτό που έχει φέρει την Ελλάδα και την Κύπρο σε μια δυσάρεστη συγκυρία αυτή την περίοδο.  Η νοοτροπία του κόσμου είναι ακριβώς η ίδια, χωρίς καμιά διαφορά.  Απλά αυτό που αλλάζει είναι ο τρόπος συμπεριφοράς και ο τρόπος έκφρασης.

 

Πολύς κόσμος σε γνώρισε μέσα από το πρώτο ελληνικό “The Voice”. Πώς σε βοήθησε αυτή η εμπειρία;  Θα ξαναπήγαινες σε αντίστοιχο talent show;

Όχι! Πρόσφατα μου δήλωσαν συμμετοχή στο X Factor και δεν πήγα, εννοείται!  Είναι μια πάρα πολύ ψυχοφθόρα διαδικασία και δεν έχει να κάνει πάντα με το πόσο καλός είσαι, δυστυχώς.  Ξέρω πως το να το λέω εγώ, μπορεί να εκληφθεί και ως υποκρισία, αλλά είναι η αλήθεια.  Το λέω όχι επειδή δεν έκανα όσα θα ήθελα να κάνω ή γιατί δεν προχώρησα όσο θα ήθελα να προχωρήσω.  Το λέω για όλους εκείνους που νιώθουν “γιατί εγώ δεν κάνω κάτι“. Δεν έχει να κάνει με το πόσο καλός είσαι.

Το Voice με βοήθησε στο να υπάρχει μια μεγαλύτερη αποδοχή, τουλάχιστον όσο αφορά την Πάφο, σε σύγκριση με πριν. Δεν μπορώ να πω όμως ότι ήταν και κάτι τρομερό, δεν με βοήθησε όσο φαντάζεται ο περισσότερος κόσμος “wow θα γίνει χαμός”  – δεν έχει τεράστια διαφορά με πριν.  Το μεγάλο θετικό που είδα όσο αφορά το μετέπειτα από το Voice, έχει να κάνει με ψυχολογικούς παράγοντες. Συνειδητοποιείς πόσο καλός είσαι, σε ποιο ποσοστό αδίκησες μόνος σου τον εαυτό σου, και πώς θα μπορούσες να είσαι καλύτερος…

Δεν αρχίζουν ξαφνικά να χτυπάνε τα τηλέφωνα, να σε παίρνουν όλοι, να σε χρειάζονται, επειδή έγινες διάσημος μέσα σε μια νύχτα. Αυτό δεν ισχύει στην Ελλάδα, ίσως να γίνεται στο εξωτερικό.

 

 

Υπάρχουν τα λεγόμενα “κυκλώματα” στο χώρο της μουσικής;

Ε καλά αυτό δεν το συζητώ… Γενικά θεωρείς ότι σε Ελλάδα και Κύπρο τα πράγματα είναι αξιοκρατικά σε όλους τους τομείς;  Όχι βέβαια! Γιατί η μουσική να διαφέρει; Δηλαδή αν προσπαθήσει κάποιος να με πείσει με επιχειρήματα ότι ο Τσαλίκης είναι τραγουδιστής, θα είναι μια συζήτηση με μεγάλο ενδιαφέρον.  Θα πρέπει κάποιος να βρει επιχειρήματα που απορρέουν από τον αέρα, γιατί δεν πιστεύω ότι κάποιος μπορεί να βρει κάτι!

 

Η αγάπη σου για τη μουσική πότε γεννήθηκε; Πότε έγραψες το πρώτο σου τραγούδι;

Γεννήθηκε όταν ξεκίνησα να ακούω μουσική που μου αρέσει.  Γιατί ως ένα σημείο στη ζωή μου άκουγα μουσική που δεν μου άρεσε, ότι έπαιζε στο σπίτι, στο ραδιόφωνο της αδερφής μου – Καίτη Γαρμπή και διάφορα τέτοια που δεν μου άρεσαν.  Πέρασα μια περίοδο που η μουσική δεν μου άρεσε (γέλια), παρότι τραγουδούσα σαν παιδί σε παρέες και οικογενειακές συγκεντρώσεις.  Συνειδητοποίησα τι είναι μουσική στο γυμνάσιο, όπου ένας φίλος από τη Ρωσία μου έβαλε να ακούσω Nirvana, Deep Purple, Beatles!  Τότε αντιλήφθηκα ότι υπάρχει καλή μουσική και τι είναι.

Στα 16 έγραψα το πρώτο μου τραγούδι.  Το “Όρκος Βαρύς”.  Έμπνευση μου ήταν ένας παιδικός έρωτας… Είχα κι εγώ προβλήματα τότε (γέλια).  Ήθελα μια κοπέλα και αυτή δεν με ήθελε, και αυτό πάντα δημιουργεί προβλήματα…

 

 

Εμπνέεσαι από συγκεκριμένες καταστάσεις για να γράψεις;

Για να έχει αλήθεια αυτό που γράφεις ναι. Στην τέχνη, ακόμα και αν αυτή την αλήθεια την παρουσιάζουμε με ένα διαφορετικό τρόπο ή υπό το πρίσμα μια άλλης:

Πάντα εμπνέομαι από αυτά που ζω… Φυσικά πάντα υπάρχει μια δόση υπερβολής, αλλά είναι αληθινό!

 

Το να γράψεις στίχους που έχουνε λόγο ύπαρξης, για να έχουνε κάτι να πούνε. Ειδικά στην “Ελένη” ήτανε μια περίοδο που μαζεύεις μαζεύεις “builds up on you” και μετά σε κάποια φάση “you let go”. Βρίσκεις μια σειρά συγχορδιών στη κιθάρα και απλά βγαίνει. Είναι η στιγμή που χάνεις την επαφή με το πού βρίσκεσαι, τι κάνεις…

Ελένη σαν τη μυρωδιά, σαν κρύου νερού σταγόνα!

Σαν ανθισμένη αμυγδαλιά στα μέσα του χειμώνα…

 

Τι κάνεις αυτή την περίοδο;

Διδάσκω σε Μουσικά Ωδεία.  Δεν τραγουδάω κάπου και είναι συνειδητή επιλογή. Γιατί κάποια στιγμή, όσο αυτό γίνεται επάγγελμα και στόχος σου είναι να διασκεδάσεις το κοινό και να ευχαριστήσεις τον επιχειρηματία και όσο αυτό δεν έχει επαφή με το τι θες εσύ να εκφράσεις:

Υπάρχουν οι διασκεδαστές, υπάρχουν οι τραγουδιστές, και υπάρχουν και αυτοί που το κάνουν σαν εσωτερική ανάγκη.

 

Εγώ ανήκω στην τρίτη κατηγορία δυστυχώς. Μακάρι να ήμουνα ψυχρός και να το αντιμετώπιζα υπολογιστικά, αλλά δεν μπορώ να το κάνω.  Ο λόγος που διάλεξα να ασχοληθώ με τη μουσική είναι επειδή το αγαπάω. Αν κάποτε σταματήσω να το αγαπάω, τότε δεν υπάρχει νόημα.  Το νόημα είναι να κάνεις αυτό που αγαπάς επάγγελμα, να ξυπνάς το πρωί γεμάτος χαρά που θα πας στη δουλειά.

1390563_10152269170714338_1069345051_n

 

Έχεις σκεφτεί ποτέ να σταματήσεις να τραγουδάς;

Πολλές φορές.  Αν δεν το έχεις σκεφτεί, τότε δεν το αγαπάς αρκετά.  Όταν κάτι το αγαπάς και θες να το κάνεις καλά, τότε απογοητεύσαι αν δεν το κάνεις καλά και σκέφτεσαι να σταματήσεις.

 

Θες να περάσεις κάποιο μήνυμα μέσα από τα τραγούδια σου;

Υπάρχουν κάποια κομμάτια, “Η εποχή”, “Σκοπός”, πιο σατιρικά προς τις εξελίξεις που έχουμε ζήσει, τις οποίες βλέπουμε σε επανάληψη.  Στον “Σκοπό” για παράδειγμα λέει “μείωση του βασικού, αύξηση του ΦΠΑ”, αυτό έγινε στην Ελλάδα το 2006 και επαναλήφθηκε στην Κύπρο 4 χρόνια μετά. Ακριβώς οι ίδιες εξελίξεις, τυποποιημένες, με την ίδια συνέχεια… Ο κόσμος δεν αντιλαμβάνεται ότι είναι κάποιες συγκεκριμένες πολιτικές που εφαρμόζονται, και αυτό είναι που πάντα με προβλημάτιζε.  Ο κόσμος κάνει το χαζό και ξαφνικά όλοι ξυπνάνε και λένε “υπάρχει διαφθορά“! Και η “Απελπισμένη Παροιμία” δεν έχουν να κάνουν με το ότι εγώ κατηγορώ το σύστημα.

Πρώτα πρέπει να κάνουμε αυτοκριτική και να μην φταίμε πάντα τους άλλους, να μην ετεροτυφλούμε με τόση ευκολία.

 

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

Να προκαλέσω επανάσταση! (γέλια) Προς το παρόν δεν έχω κάποιο μεγάλο σχέδιο.

Ετοιμάζω ένα CD με τέσσερα κομμάτια σε αγγλικό στίχο.  Θα είναι μία καλή παραγωγή.

 

Έχεις μετανιώσει για κάτι στη μουσική σου πορεία;  Έκανες λάθος επιλογές;

Έχω κάνει λάθος επιλογές στη ζωή μου, οι οποίες έχουν επηρεάσει τη μουσική μου πορεία.  Δεν πιστεύω ότι έκανα λάθη στη μουσική μου πορεία.

 

Πώς είδες την ελληνική και κυπριακή συμμετοχή στη Eurovision;

Βλέπω Eurovision, αλλά όχι σοβαρά!  Η ελληνική είναι… άθλια!  Την κυπριακή δεν την έχω ακούσει.  Δεν την έχω ακούσει για ένα πολύ συγκεκριμένο λόγο: Απευθείας Ανάθεση!  Πέρυσι κάνανε ολόκληρο πανηγύρι, επιτροπή, στάδια, ερμηνείες 4-5 φορές, επιλογές, televoting, σπαταλήθηκαν μεγάλα ποσά… Εμένα προσωπικά μου άρεσε το κομματάκι που πήγε πέρυσι, παρότι έγινε ολόκληρη κατακραυγή. Τουλάχιστον όμως έγινε ένας διαγωνισμός! Τώρα κατά πόσο αυτός ο διαγωνισμός ήταν δίκαιος με την έννοια είμαστε όλοι ίσοι εναντίον ίσων, είναι άλλο θέμα. Αλλά δεν γίνεται να συμμετέχει το συγκεκριμένο συγκρότητα (Minus One), να υπάρχει μία υπόνοια στον αέρα ότι το ΡΙΚ με κάποιο τρόπο θα ήθελε να στείλει αυτούς στη Eurovision, το καταλάβαμε ότι υπήρχε μια προτίμηση.  Και φέτος, αφού δεν τα καταφέραμε πέρυσι… Ανάθεση.  Είναι ύποπτο, το λιγότερο που έχω να πω!

 

Θα πήγαινες ποτέ στη Eurovision;

Όχι! Και είμαι κάθετος σε αυτό.  Το συνειδητοποίησα αυτό όταν η Ιταλία επέστεψε στο διαγωνισμό μετά από χρόνια και έστειλε ένα πολύ ωραίο κομμάτι και το βγάλανε 3ο οι άχρηστοι.  Βασικά συνειδητοποίησα ότι δεν θέλω να πάω Eurovision όταν ένας τύπος ντυμένος με αλουμινόχαρτο βγήκε πάνω στην σκηνή με ένα αστέρι στο κεφάλι… Έλειπαν οι μαϊμούδες, οι αρκούδες με τα ντέφια (γέλια).  Επίσης το συνειδητοποίησα όταν το 2004, βγάλανε 2ο  το τραγούδι του συνθέτη Joksimovic  ( Lane Moje – Σερβία & Μαυροβούνιο) και βγάλανε πρώτη την Ruslana (Wild Dances – Ουκρανία) την βαρβαρική ορδή – έλεος.  Επίσης το συνειδητοποίησα όταν το 2006, βγάλανε τρίτο το τραγούδι του Joksimovic (Lejla – Βοσνία & Ερζεγοβίνη) που άξιζε πάλι να είναι πρώτο, και βγήκανε πρώτοι οι Lordi, για όνομα του Θεού και της Παναγίας.

Το ιστορικό αυτής της διοργάνωσης είναι για να το δεις και να γελάς, δεν μπορείς να το πάρεις στα σοβαρά.  Και να στείλω ένα κομμάτι μου εγώ, και να πάω εκεί πέρα να μου το κατακρεουργήσουνε… Προτιμώ να μην το κάνω.  Άσε που ότι πάει από Ελλάδα και Κύπρο είναι καταδικασμένο, λόγω της πολιτικής.

 

Είσαι ήρεμος άνθρωπος ή παθιάζεσαι με πράγματα;

Είμαι άνθρωπος που παθιάζεται εύκολα, αλλά είναι ο χαρακτήρας μου τέτοιος και όταν πάω να ξεφύγω, λέω “ωπ, μπάλα κάτω, ήρεμα“.  Κάνω αμέσως μια επανεξέταση πού βρίσκομαι, τι κάνω, και προσπαθώ να μένω μετριοπαθής.

 

Πες μας 3 λέξεις που χαρακτηρίζουν τον εαυτό σου.

Είναι πολύ σχετικό… Εγώ αντιλαμβάνομαι τον εαυτό μου με ένα συγκεκριμένο τρόπο, ενώ ο κόσμος με αντιλαμβάνεται με εντελώς διαφορετικό τρόπο.

baliakos1

 

Τι κάνεις στον ελεύθερο σου χρόνο; Έχεις κάποιο Hobby;

Γυμναστική…

 

Διαβάζεις βιβλία; Το αγαπημένο σου και το τελευταίο βιβλίο που διάβασες;

Θα ήθελα να το κάνω αυτό, αλλά δεν το κάνω. Το τελευταίο… είναι τόσο παλιά που δεν θυμάμαι καν ποιο είναι.  Το αγαπημένο μου είναι “Οι Δύο Πύργοι – Ο άρχοντας των δακτυλιδιών” (J.R.R. Tolkien).

 

Στηρίζεις την προσπάθεια της πόλης μας (Πάφου) για την Πολιτιστική Πρωτεύουσα  της Ευρώπης (Pafos 2017);

Βεβαίως.  Δεν υπάρχει κάποιος νομίζω που δεν στηρίζει την προσπάθεια.  Γύρω όμως από αυτό, υπάρχει αρκετή υποκρισία κατά την άποψη μου.  Υπάρχουν πάρα πολλά κακώς κείμενα.  Το καλό είναι ότι πλέον λόγω και της “αλλαγής στο Δημοτικό Μέγαρο”, υπάρχει ένα φως στην άκρη του Τούνελ.  Σκέφτομαι, το ρολόι που έστησαν έξω από τον αρχαιολογικό χώρο της Κ. Πάφου – όπως υπάρχει στην Αγγλία το Big Ben –  να το ονομάσουμε Small Πανίκκος! (γέλια)

 

Ταυτίζεσαι με τραγούδια άλλων καλλιτεχνών; Ποιο τραγούδι σε αντιπροσωπεύει αυτό το διάστημα;

Εννοείται.  Όχι πολύ συχνά. Με αγγλικά τραγούδια κυρίως. Έχω γίνει wow-ed από το τελευταίο album της Sara Bareilles.  Εκεί είναι που λες “Ζηλεύω, γιατί να μην γράφω έτσι στίχους και έτσι μουσική;“.

 

Τι είναι για ‘σένα ευτυχία; Είσαι ευτυχισμένος;

Να κάνεις κάτι που αγαπάς, να πληρώνεσαι γι’ αυτό, και να έχεις ανθρώπους καλούς δίπλα σου – πέραν της οικογένειας, το οποίο είναι πιο δύσκολο απ’ ότι ακούγεται.  Σε αυτό το στάδιο της ζωής μου είμαι ευτυχισμένος.  Όταν νιώθω δυστυχία, σταματάω αυτό που με κάνει να νιώθω δυστυχία, γιατί δεν είμαι μαζοχιστής (γέλια).

download

 

Πώς σου αρέσει να διασκεδάζεις;  Σπίτι με φίλους για ταινία ή έξω – χορός, ποτό, ξενύχτι;

Η έννοια της διασκέδασης πάντα μου διέφευγε, αυτό που λένε illusive.  Η τελευταία φορά που πέρασα καλά ήταν που πήγα και άκουσα live τον φίλο μου Αλέξανδρο Τσαγγαρίδη – πάντα περνώ καλά όταν ακούω τον Αλέξανδρο να τραγουδά, γιατί αυτό που κάνει το αγαπάει, το κάνει με την ψυχή του.  Τραγουδά για άτομα που κάθονται και τον ακούνε, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι έτοιμα να ακούσουν, και συνεχίζει για όσους είναι εκεί και θέλουν πραγματικά να τον ακούσουν.

 

Ποιον Έλληνα τραγουδιστή/α θαυμάζεις και θα ήθελες να κάνεις την καριέρα του;

Θαυμάζω το Χρήστο Μάστορα, από τις Μέλισσες.  Θα ήθελα πολύ να συνεργαστώ μαζί του.  Οι λόγοι που τον θαυμάζω είναι προφανείς, δεν χρειάζεται να αιτιολογήσω.  Έγινε ένα live (Mad Secret Concert: Super Heroes), με το Μάστορα, τον Stan, τον Μύρωνα Στρατή και τον τραγουδιστή από τα Κόκκινα Χαλιά.  Οι τρεις τελευταίοι ήταν λες και πυροβόλησαν τον εαυτό του στο πόδι γιατί φάνηκε πόσο μεγάλη είναι η διαφορά με τον Μάστορα.

 

Διαχωρίζεις τη μουσική σε καλή και κακή;

Ναι! Στην Eurovision για παράδειγμα, όταν ακούς κάτι, μπορεί να είναι μια τρομερή παραγωγή, αλλά κάτι να λείπει από το συγκεκριμένο κομμάτι.  Ο λόγος είναι ότι έγινε για κάποιο συγκεκριμένο σκοπό, όχι για να εκφράσει ένας συνθέτης ή ένα στιχουργός κάτι.  Είναι γιατί πρέπει να πάει στη Eurovision και να έχει αυτό, και αυτό, και να λέει εκείνα τα λόγια, και κάθε 4 μέτρα να έχει τρανσπόουζ για να καταπλήξουμε το πλήθος!

 

Η προσωπική σου ζωή είναι minore μπαλάντα ή majore τραγούδι;

Δεν είναι μία συγχορδία.  Minor j major 7 j dominus και κάνει κάθε 16 μετρα motilation!

 

Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε 10 χρόνια;

Γέρο! (γέλια)  Ρεαλιστικά σκεπτόμενος, λίγο καλύτερα από αυτό που είμαι τώρα.  Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι που θα μπορούσα να κάνω περισσότερο εδώ στην Κύπρο.  Μη ρεαλιστικά, να κάνω συναυλίες με τον Justin Bieber στην Αμερική για να του τις “βρέχω” κιόλας. (γέλια)
 

 

Ευχαριστούμε το Νίκο για τη συνέντευξη και του ευχόμασε κάθε επιτυχία στο μέλλον!

 

Follow Us

45,341FansLike
11,539FollowersFollow
0FollowersFollow
1,070SubscribersSubscribe

Trending