5 κυπριακές ατάκες που σίγουρα άκουσες κι εσύ να λένε στο γυμναστήριο!

Είναι γεγονός ότι πολλοί από εμάς σε κάποια φάση της ζωής μας πήραμε την απόφαση να περάσουμε την πόρτα του γυμναστηρίου, είτε μέσω προτροπής άλλων, είτε μέσω δικής μας απόφασης.

Ακόμη κι αν για μερικούς η συνδρομή κράτησε ελάχιστα, όλοι μας έχουμε εκτεθεί σε ανεπανάληπτες κυπριακές ατάκες!

Πιο κάτω σου παρουσιάζουμε τις 5 καλύτερες κυπριακές ατάκες στον χώρο του γυμναστηρίου:

1“Εν σιέριν οξά εν πόιν;”

Η ιστορική αυτή ατάκα (που είναι και η αγαπημένη μου) παραπέμπει σε άτομα με αξιοσημείωτο όγκο στα χέρια.

Είναι αρκετά συνηθισμένη εντός, αλλά και εκτός του χώρου του γυμναστηρίου.

2“Κάτι πίνει τούτος…”

Freepik.com

Προσωπικά, έχω ακούσει αυτήν την ατάκα αμέτρητες φορές και -φυσικά- αναφέρεται σε θαμώνες του γυμναστηρίου, οι οποίοι επιδεικνύουν κορυφαίες αποδόσεις ή παρουσιάζουν σημαντική μυική ανάπτυξη σε χρόνο ρεκόρ!

Υ.Γ. Όι εν πίνω τίποτε…

3“Δε τον τζιείνον ίνταλος κάμνει την άσκηση!”

Η πιο πάνω ατάκα αφορά άτομα τα οποία την είδαν “personal trainers”.

Αυτοί παρατηρούν και σχολιάζουν άλλους “ασκούμενους” σχετικά με τον τρόπο που εκτελούν μια ή περισσότερες ασκήσεις.

Πρέπει να αναφέρω ότι πιθανότατα οι παρατηρήσεις τους είναι βάσιμες, όχι όμως πάντοτε!

4“Μόνον σιέρκα κάμνει…”

Freepik.com

Άλλη μια κλασική ατάκα που σχετίζεται με τον αξιοπρόσεκτο όγκο ή γράμμωση των χεριών ενός ατόμου.

Ωστόσο, σ’ αυτήν την περίπτωση η ατάκα εκπέμπει αρνητισμό, εφόσον υπονοεί ότι το άτομο ασχολείται μόνο με την εκγύμναση των χεριών του και αγνοεί πλήρως τα υπόλοιπα μέρη του σωματος.

5“Είσαι αρμάριν!”

Η τελευταία και καλύτερη κυπριακή ατάκα στον χώρο του γυμναστηρίου είναι το “Είσαι αρμάριν”.

Η ατάκα όχι μόνο κολακεύει τον δέκτη, αλλά και του προσθέτει κύρος, εφόσον τονίζει την ομοιομορφία, αλλά και τον εντυπωσιακό σωματικό του όγκο, που (δίκαια) παρομοιάζεται με μέγεθος “ντουλάπας”.

Κλείνοντας, θα ήθελα να ευχηθώ να επιστρέψουμε όλοι σύντομα, χωρίς περιορισμούς, στον αγαπημένο μας χώρο του γυμναστηρίου που τόσο μας έχει λείψει!

Υπάρχει καμιά ατάκα που άφησα πίσω;