Φίλιος Αυγουστή: “Είμαι πιστός και φανατικός οπαδός του τζούντο!”

Vassos Kyriacou
Sports Journalist

Ο Φίλιος Αυγουστή αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες ελπίδες της Κύπρου στο τζούντο.

Εθισμένος στο άθλημα από μικρός, έκανε το τζούντο επίκεντρο της ζωής του, αφού όπως ο ίδιος δήλωσε: “τον χαλαρώνει και τον βγάζει από τη ρουτίνα της μέρας”.

Δες παρακάτω όλα όσα μας είπε ο νεαρός judoka:

 

Φίλιο, με τι ασχολείσαι στη ζωή σου;

Κυρίως ασχολούμαι με τις σπουδές μου αυτή την περίοδο. Είμαι φοιτητής στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου στο κλάδο των Γεωπονικών επιστημών, Βιοτεχνολογίας και επιστήμης τροφίμων, με κατεύθυνση των κλάδο των τροφίμων. Επίσης από την ηλικία των 7 χρονών ασχολούμαι με το άθλημα το τζούντο και συνεχίζω μέχρι σήμερα. Κάνω πρωταθλητισμό εκπροσωπώντας τη χώρα μας σε διάφορες παγκόσμιες και πανευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με τις πολεμικές τέχνες;

Από μικρός παρακολουθούσα ταινίες κυρίως πολεμικών τεχνών. Μπορώ να πω πως σε μεγάλο βαθμό ήμουν εθισμένος σε αυτές αφού μερικές τις είχα παρακολουθήσει περισσότερο από 3 φορές και ακόμα και τώρα όποτε μου δοθεί η ευκαιρία τις ξαναβλέπω.

Στο δημοτικό όταν ήμουν, είχε έρθει ο τότε προπονητής μου για να φέρει διαφημιστικά φυλλάδια που αφορούσαν το τζούντο και τη σχολή του. Μόλις το είδα ενδιαφέρθηκα απευθείας. Έτσι από τότε έκανα τις πρώτες μου επαφές με το άθλημα, παραμένοντας πιστός και φανατικός οπαδός του.

Με ποιες πολεμικές τέχνες ασχολείσαι;

Όλες οι πολεμικές τέχνες έχουν το ενδιαφέρον τους, με τα καλά τους και τα κακά τους. Εγώ όμως πιστεύω πως το τζούντο είναι στην κορυφή και μόνο με αυτό ασχολούμαι.

Συγγνώμη προς τους φαν των υπόλοιπων πολεμικών τεχνών, αλλά το τζούντο για ‘μένα πιστεύω πως είναι στην κορυφή!

Τι κάνει το τζούντο να ξεχωρίζει από άλλες πολεμικές τέχνες;

Το τζούντο σημαίνει “ο δρόμος της ευγένειας“, της πειθαρχίας, του αλληλοσεβασμού. Πιστεύω αυτό το κάνει να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα αθλήματα. Δεν λέω πως στα άλλα δεν υπάρχει σεβασμός, όμως το να στέκεσαι απέναντι από ένα άλλο άνθρωπο ο οποίος έχυσε ιδρώτα και αίμα για να φτάσει εκεί, όπως και εσύ και στο τέλος όποιος και να είναι ο νικητής θα δοθούν τα χέρια, αυτό λέει πολλά.

Όταν ξεκινάς το τζούντο δεν μπαίνεις μόνο στο άθλημα, μπαίνει σε μια νέα οικογένεια γιατί παρ’ όλο που 2 αθλητές μέσα στο tatami (αγωνιστικός χώρος) είναι αντίπαλοι έξω σε μεγάλο βαθμό θα είναι φίλοι. Απλά εκείνη τη στιγμή ξεχνάς φιλίες γιατί κάποιος πρέπει να είναι ο νικητής και αυτός πρέπει να είσαι εσύ.

Για ένα χρονικό διάστημα είχα παίξει στο τελικό των παγκύπριων πρωταθλημάτων περισσότερες από 3 φορές με τον ίδιο αθλητή. Μια νικούσα εγώ μια αυτός. Τώρα όμως είμαστε συναθλητές και πάνω από όλα φίλοι.

Επίσης, ένας από τους καλύτερους μου φίλους, ο αδερφός που δεν είχα ποτέ, με τον οποίο ξεκινήσαμε μαζί, για ένα διάστημα ήμασταν αντίπαλοι στην ίδια κατηγορία. Ευτυχώς δεν βρεθήκαμε ποτέ αντίπαλοι, γιατί αυτό θα ήταν το δυσκολότερο πράγμα που θα είχα να αντιμετωπίσω στη ζωή μου. Να σταθώ απέναντι του και να ξέρω πως πρέπει να τον παλέψω και κάποιος από τους 2 μας αναγκαστικά έπρεπε να νικήσει.

Ποια είναι η μεγαλύτερη σου επιτυχία;

Χρυσό μετάλλιο στην Αθήνα. Επίσης, ήμουν για πολλές και συνεχόμενες χρονιές πρωταθλητής Κύπρου. Όμως ένας τραυματισμός και η μετέπειτα επέμβαση του με κρατά πίσω ακόμη και προσπαθώ να ανακάμψω. Περισσότερο όμως πιστεύω πως το θέμα είναι ψυχολογικό γιατί στο τζούντο παίζει πολύ σημαντικό ρόλο η ψυχολογία στον αθλητή.

Αν φωνάξουν το όνομα σου και τρέμεις, καλύτερα να μην μπεις καθόλου να παλέψεις.

Πρέπει να είσαι γεμάτος αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα, να είσαι σίγουρος για τον εαυτό σου. Χάσεις ή νικήσεις πρέπει να πιστεύεις σε εσένα. Αυτό είναι το πιο σημαντικό στο χώρο των πολεμικών τεχνών, να πιστεύεις σε εσένα κι τις δυνατότητες σου. Πολλοί γνωστοί και διάσημοι αθλητές του τζούντο που κατακτούν ολυμπιακά, παγκόσμια, πανευρωπαϊκά τουρνουά έχουν χάσει από αθλητές τους οποίους κανείς δεν ήξερε, απλά επειδή αυτοί δεν φοβήθηκαν και μπήκαν με αποφασιστικότητα και ότι βγει.

Νιώθεις ότι αδικούνται οι πολεμικές τέχνες σε σύγκριση με άλλα αθλήματα από τα ΜΜΕ και τον κόσμο γενικότερα;

Σε αυτό είμαι κάθετος. Ναι, πιστεύω πως πολλά αθλήματα μαζί με τις πολεμικές τέχνες αδικούνται από τα ΜΜΕ. Πείτε μου εσείς πότε ήταν η τελευταία φορά που θυμάστε πως έκαναν αναφορά σε οποιοδήποτε άλλο άθλημα εκτός από αυτά που μας δείχνουν κάθε βράδυ; Πιστεύω πως υποτιμούν και υποβιβάζουν πολλά αθλήματα όχι μόνο τις πολεμικές τέχνες. Χάνονται εκατομμύρια στο βωμό της στρογγυλής θεάς.

Πόσο εύκολο είναι να συνδυάζεις αθλητισμό και σπουδές;

Η αλήθεια είναι πως είναι δύσκολο. Όμως με σωστό προγραμματισμό όλα γίνονται. Όταν αγαπάς αυτό που κάνεις και το θέλεις πραγματικά πάντα βρίσκεις χρόνο γι’ αυτό ότι και αν γίνεται γύρω σου. Όταν πηγαίνω για προπόνηση το βράδυ ή έστω για τρέξιμο δεν το βλέπω σαν ρουτίνα ή καταναγκαστικό έργο. Με χαλαρώνει, με βγάζει από τη ρουτίνα της μέρας, με κάνει να σκέφτομαι ποιο σωστά και ότι θέμα με απασχολεί απλά δεν το σκέφτομαι εκείνη την ώρα γιατί είμαι μόνο εκεί και πουθενά αλλού. Όταν τελειώνει είμαι άλλος άνθρωπος.

Τέλος, μια συμβουλή προς άλλους φοιτητές που θέλουν να ασχοληθούν με τις πολεμικές τέχνες;

Τις πολεμικές τέχνες και ιδίως το τζούντο το συστήνω παντού και σε όλους. Είναι από τα λίγα αθλήματα που γυμνάζουν τα πάντα πάνω στο κορμί σου, από την στάση του κεφαλιού σου μέχρι τα δάχτυλα των ποδιών σου και τη σωστή στάση τους. Εκτός αυτού, εκτονώνεσαι και βγαίνεις από τη ρουτίνα της μέρας όπως προανέφερα γιατί απλά είσαι μόνο εκεί, πουθενά αλλού.

Ευχαριστούμε τον Φίλιο και του ευχόμαστε κάθε επιτυχία στο μέλλον!

Δες επίσης: Ραφαέλλα Ιωάννου: “Η αγάπη για τον αθλητισμό είναι κάτι σπουδαίο”!