Εσύ ξέρεις την ιστορία του ποδοσφαιριστή που έπαθε αμνησία;

elgrafico.com.ar

Κοίτα τα μοιραία παιχνίδια που παίζει καμιά φορά η ζωή, εκείνα που μάθαμε να τα δικαιολογούμε λέγοντας, “εντάξει μωρέ, ότι είναι να γίνει ας γίνει” ή “αφού τα θέλει έτσι η μοίρα” και άλλα διάφορα.

Την καταριόμαστε πολλές φορές την ζωή για τα “παιχνίδια” και τις “ντρίπλες” που μας κάνει, για να μην μιλήσω για τα “γκολ” που μας βάζει, και δεν βρίσκουμε την μπάλα ούτε να την μαζέψουμε!

Είναι ένας ποδοσφαιριστής, κάπου σε μια πόλη της Αργεντινής, το Rio Tercero, λίγο βορειοδυτικά του Buenos Aires, κάπου τον Απρίλη του 2007 που μια Κυριακή καθώς έπαιζε μπάλα, μετά από κτύπημα έπαθε αμνησία, πολύ άσχημο κολπάκι από τη μοίρα αυτό.

Δες παρακάτω την ιστορία του:

 

Το όνομα αυτού Checho Torres, κεντρικό χαφ, πολλά υποσχόμενος με πολλούς να λένε ότι θα ήταν ο νέος Fernando Redondo. Aρνήθηκε όμως αυτό το όνειρο γιατί ήθελε να είναι κοντά στην οικογένεια του.

Σε μια επίθεση, ενώ ένας συμπαίκτης του προσπαθεί να διώξει με σουτ, χτυπά τον ήρωα της ιστορίας μας στο κεφάλι με τον Checho να συνέρχεται μετά από ώρα στον πάγκο της ομάδας, χωρίς κανένας να δίνει σημασία στο τι πραγματικά συνέβηκε.

Οι γιατροί ειδοποιούν τους γονείς του και αυτοί μετά από πολλή δυσκολία ταξιδεύουν στην πόλη που ήταν το νοσοκομείο. Εκεί μαθαίνουν από τους γιατρούς για το συμβάν και ότι ο γιος τους δυστυχώς έπαθε αμνησία και δεν τους αναγνωρίζει.

elgrafico.com.ar

Η μητέρα του Teresa Bustos δήλωσε:

Δεν θυμόταν τίποτα. Δεν ήξερε ποιοι ήμασταν. Μίλησα με τον νευρολόγο. Πήγα στον Checho και του συστήθηκα ως η μητέρα του. Του είπα τι είχε συμβεί. Έπρεπε να μάθει τα πάντα από την αρχή. Δεν θυμόταν το σπίτι, τα αδέρφια του. Έπρεπε να μάθει να τρώει. Του είπαμε ότι του άρεσε το μάτε. Καταλάβαινε τι του έλεγες, αλλά έπρεπε να τα μάθει όλα ξανά.”

Οι μέρες κυλούν, κάτω από την εποπτεία των γονιών και των αδελφών του,  ενώ η μητέρα του δεν τον άφηνε να κάνει τίποτα μόνος του.

Το τραγικότερο της ιστορίας είναι πως ο νεαρός ποδοσφαιριστής δεν ξέρει ούτε καν πώς να παίξει ποδόσφαιρο. Ξαφνικά αγάπησε την αντισφαίριση και παρακολουθούσε με μανία αγώνες του Roland Garros, ξεχωρίζοντας τους Davidenko και Nalbandian.

Τον πήραν μέχρι και στο γήπεδο της ομάδας του. Ποια ήταν η αντίδραση του; Ήταν απλά να πει “Όμορφο γήπεδο.” Του πέταξαν την μπάλα και αυτός την απέφυγε. Ένας άνθρωπος που κάθε στιγμή η μόνη του έγνοια ήταν το ποδόσφαιρο, πλέον φοβόταν την μπάλα.

Όλοι στην ομάδα ήταν στεναχωρημένοι και περισσότερο ο Jijena, ο συμπαίκτης του που τον κτύπησε, αφού ένιωθε υπαίτιος. Έπαιρναν τον άτυχο ποδοσφαριστή σε αγώνες και προπονήσεις για να θυμηθεί, αλλά μάταια. Ο γιατρός επιβεβαίωνε ότι δεν υπάρχει κάποιο ιατρικό πρόβλημα και ότι το να επανέλθει είναι απλά θέμα χρόνου.

46 μέρες από το χτύπημα και ενώ κοιμόταν στον καναπέ, ο Checho “ξυπνά” και ξαφνικά τραγουδά το τραγούδι που παίζει στο ράδιο, αρχίζει να θυμάται και επιστρέφουν όλα στο μυαλό του.

Μου είχαν δώσει να φάω και μετά καθόμουν με την αδερφή μου Eliana να δούμε τηλεόραση. Νύσταξα όμως και τους είπα να βάλουν το ραδιόφωνο και κάπως έτσι αποκοιμήθηκα. Μετά από κάποια ώρα ξύπνησα και στο ράδιο έπαιζε ένα τραγούδι του La Mona Jimenez. Δεν ξέρω πώς έγινε, άρχισα να τραγουδάω το τραγούδι. Το θυμόμουν. Επέστρεψα. Τα θυμόμουν όλα. Φώναξα την αδερφή μου, τους δικούς μου, ήταν ευτυχία αυτό που έγινε“. όπως δήλωσε και ο ίδιος.

elgrafico.com.ar

Ξαναμπήκε στα γήπεδα το 2008, άρχισε ξανά τις προπονήσεις και άρχισε ξανά να παίζει στο τοπικό πρωτάθλημα για την αγαπημένη του ομάδα Fitz με τον αριθμό 5 στην πλάτη. Το 2011 επέστρεψε σαν ποδοσφαιριστής και στον “τόπο του εγκλήματος”, έκανε εξαιρετικό παιχνίδι και η ομάδα του νίκησε.

Το μόνο που του έμεινε από την περίοδο της αμνησίας ήταν η ξαφνική αγάπη για το τένις που το άφησε σαν χόμπι.

Τι περίεργα παιχνίδια παίζει η ζωή καμιά φορά!

Δες επίσης: O ποδοσφαιριστής που πέρασε από την παράλυση και κατέληξε στην Serie A!