Ο Ανδρέας Ευσταθίου μιλάει για την ιδιαιτερότητα της θέσης του τερματοφυλάκα!

Constantinos Tsiartas
Sports Photojournalist

Γνωρίσαμε τον Ανδρέα Ευσταθίου στα γήπεδα του Πανεπιστημιακού Αθλητισμού ενώ ο ίδιος είναι τερματοφύλακας σε ομάδα της πρώτης κατηγορίας.

Όπως και με τα άλλα παιδιά που μας ήρθαν από την ποδοσφαιρομάνα περιοχή του Παραλιμνίου, πρόκειται για ένα εξαίρετο άνθρωπο που σίγουρα έχει πολλά να προσφέρει στον αθλητισμό της Κύπρου.

Ανδρέα, πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με το ποδόσφαιρο και πώς κατέληξες στη Δόξα Κατωκοπιάς; 

Ξεκίνησα να ασχολούμαι με το ποδόσφαιρο στην ηλικία των 7 ετών. Το ενδιαφέρον μου για το ποδόσφαιρο εκδηλώθηκε όταν πήγαινα με τον πατέρα μου και τον αδερφό μου να παρακολουθήσω ποδόσφαιρο σε νεαρή ηλικία. Έτσι προήλθε η έντονη επιθυμία μου για το ποδόσφαιρο και στην συνέχεια έγινε η εγγραφή μου στην ακαδημία της Ένωσης Νέων Παραλιμνίων.

Στην ηλικία των 16 ετών υπέγραψα το πρώτο μου επαγγελματικό συμβόλαιο στην Α’ Ομάδα της Ένωσης Νέων Παραλιμνίων. Τα τελευταία δυο χρόνια βρίσκομαι στην ομάδα της Δόξας Κατωκοπιάς. Στην ηλικία των 20 χρονών, ήρθα στην Λευκωσία για να ασχοληθώ με το ποδόσφαιρο και παράλληλα ακολούθησα το πρόγραμμα σπουδών του Πανεπιστήμιου Λευκωσίας στο τομέα του Sports Science.

Η θέση του τερματοφύλακα είναι μια θέση που πολλοί θέλουν να αποφύγουν; Εσύ γιατί τη διάλεξες;

Σίγουρα η θέση του τερματοφύλακα είναι μια θέση που πολλοί θέλουν να αποφύγουν στο ποδόσφαιρο, αλλά εγώ τη διάλεξα επειδή μου έχει κάτι ξεχωριστό. Αυτό είναι το γεγονός ότι είσαι ο δεύτερος προπονητής στον αγωνιστικό χώρο, αφού βλέπεις από πίσω όλο το γήπεδο και καθοδηγάς τους συμπαίχτες σου. Εκτός αυτού με τις επεμβάσεις σου μπορείς να δώσεις βαθμούς στην ομάδα σου και να πετύχεις ένα καλύτερο αποτέλεσμα.

Πόσο δύσκολο είναι να συνδυάζεις αθλητισμό και σπουδές;

Δεν είναι δύσκολο όταν υπάρχει θέληση, αρκεί όμως να βρεις το χρόνο ο οποίος χρόνος είναι ελάχιστος με τις απαιτήσεις τις καθημερινής προπόνησης. Με τον σωστό προγραμματισμό βρίσκω χρόνο να διαβάζω για τις σπουδές μου γιατί οι σπουδές μου συνδυάζονται με αυτό που αγαπάω τον αθλητισμό.

Ποια είναι η πιο ξεχωριστή στιγμή που συγκράτησες μέχρι σήμερα και ποια η πιο δύσκολη;

Η πιο ξεχωριστή στιγμή που συγκράτησα μέχρι σήμερα είναι στην ηλικία των 15 ετών, όταν πήγαμε με τις ακαδημίες της Ένωσης Νέου Παραλίμνιου στην Ισπανία στο τουρνουά “Donestic Cup”. Εκεί αγωνιστήκαμε με μεγάλες ομάδες και πήγαμε τελικό με την Valencia όπου αγωνιστήκαμε στο γήπεδο τις Real Sociedad. Η στιγμή που με στιγμάτισε ήταν όταν υπέστηκα ρήξη προσθίου χιαστού στο αριστερό μου γόνατο πριν 4 μήνες και ήταν μια άτυχη στιγμή η οποία μου στοίχησε ψυχικά και αγωνιστικά.

Η προέλευση του κόσμου στους περισσότερους αγώνες έχει μειωθεί. Τι πιστεύεις πως πρέπει να αλλάξει για να βελτιωθεί αυτό;

Ο κόσμος είναι επηρεασμένος πρωτίστος από την οικονομική κατάσταση και ενδεχόμενος από τις εμφανίσεις, την εξέλιξη και την πορεία των αγώνων της ομάδας του. Πιστεύω πρέπει ο κόσμος να αρχίσει να στηρίζει τις ομάδες του και στις επιτυχημένες στιγμές όσο και στις δύσκολες καταστάσεις.

Ποια είναι τα σχέδια σου και τα όνειρα σου για το μέλλον;

Τα σχέδια και τα όνειρα μου για το μέλλον είναι να βελτιώνομαι καθημερινά και να μπορέσω να παίξω ποδόσφαιρο σε μεγαλύτερο σύλλογο ή και στο εξωτερικό.

Τέλος μια συμβουλή για τους φοιτητές/νέους – αθλητές;

Να κάνουν τα πάντα για να πετύχουν αυτό που τόσο αγαπούν και οι νεαρότεροι σε ηλικία να συνδυάζουν τις σπουδές με τον αθλητισμό.

Ευχαριστούμε τον Ανδρέα για όσα μας είπε και ευχόμαστε κάθε επιτυχία!

Δες επίσης: Γιώργος Παπαδόπουλος: Η δικαίωση ήρθε μετά τις σπουδές!