Milan Trajkovic: “Αν δεν δουλέψεις αρκετά ποτέ δεν ξέρεις μέχρι που μπορείς να φτάσεις”!

Adamos Michael
Communication and Marketing Student

Ο Milan Trajkovic συστήθηκε σε όλη την Κύπρο φέτος με τη συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η συμμετοχή του όμως κάθε άλλο παρά τυχαία δεν ήταν αφού η σκληρή δουλειά τόσων χρόνων απέφερε καρπούς!

Ο ίδιος μιλά στο StudentLife Sports για τη περηφάνια που νιώθει και για την εμπειρία του στο Ρίο.

Milan φέτος εκπροσώπησες την Κύπρο στα 110 μέτρα με εμπόδια στους Ολυμπιακούς αγώνες του Ρίο. Πώς ήταν αυτή η μεγάλη εμπειρία;

Οι Ολυμπιακοί αγώνες είναι το όνειρο κάθε αθλητή έτσι και εγώ εκπλήρωσα το όνειρο μου και βρέθηκα εκεί. Μπορώ να πω πως δεν μπορείς να εξηγήσεις τα συναισθήματα, ότι και να πεις είναι λίγο και για να καταλάβει κάποιος πως είναι πρέπει να βρεθεί εκεί.

Τερμάτισες στην 7η θέση. Ποια ήταν τα συναισθήματα σου για αυτό σου το κατόρθωμα;

Πηγαίνοντας στην Ολυμπιάδα δεν περίμενα να περάσω τελικό. Ήθελα μια καλή κούρσα στα ημιτελικά και την έκανα και αυτή με οδήγησε στον τελικό. Πλέον στον τελικό ότι και να έκανα θα ήταν επιτυχία.

Όταν ήσουν πιο μικρός έπαιζες ποδόσφαιρο στον Απόλλων Λεμεσού. Πώς προέκυψε ο στίβος; Σου έχει λείψει καθόλου το ποδόσφαιρο;

Όπως όλα τα μικρά παιδιά ξεκινούν να παίζουν μπάλα έτσι και εγώ. Στο σχολειό πήγα σε σχολικούς αγώνες και κατάλαβα ότι ο στίβος είναι αυτό που θέλω να κάνω. Δεν μου λείπει το ποδόσφαιρο, μου αρέσει να κάθομαι με τους φίλους μου και να παρακολουθούμε καλούς αγώνες στην τηλεόραση.

14054014_10207013756492887_4847752167417702507_n

Ποιο είναι το επίπεδο του στίβου στην Κύπρο; Υπάρχει στήριξη και ενδιαφέρον από αρμόδιους φορείς;

Το επίπεδο του στίβου στην Κύπρο έχει ανέβει πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια και έχουμε αθλητές σε τελικούς των μεγάλων διοργανώσεων και ελπίζω σύντομα να έχουμε και μετάλλια. Επίσης έχουμε μικρά παιδιά τα οποία θα μπορούν στο μέλλον να μας αντιπροσωπεύουν επάξια. Στήριξη υπάρχει για εμάς τους αθλητές του υψηλού αθλητισμού και χωρίς αυτή δεν θα μπορούσαμε να καταφέρουμε πολλά.

Ποια είναι η καθημερινόνητα ενός αθλητή και ποιες είναι οι δυσκολίες του;

Η καθημερινότητα ενός αθλητή είναι δύσκολη. Δεν υπάρχει πολλή ελεύθερη ώρα την ημέρα για άλλα πράγματα. Επίσης ο αθλητής λείπει από το σπίτι τους πολύ καιρό λόγο της προετοιμασίας και των αγώνων που έχει στο εξωτερικό. Είναι μια δύσκολη διαδρομή που ξεχνιέται αμέσως μετά την μεγάλη επιτυχία.

Ποια θεωρείς εσύ τη μεγαλύτερη σου στιγμή μέχρι τώρα;

Αν δεν σου πω τώρα ότι είναι ο τελικός της Ολυμπιάδας θα νομίζεις πως είμαι τρελός. Χωρίς δεύτερη σκέψη είναι ο τελικός των Ολυμπιακών Αγώνων.

Είσαι απόφοιτος του ΤΕΠΑΚ στο τμήμα πολυμέσων και γραφικών τεχνών. Πόσο εύκολο ήταν να είσαι φοιτητής αλλά και αθλητής ταυτόχρονα;

Είναι πάρα πολύ δύσκολο να συνδυάζεις και τα δυο και πάντα το ένα πρέπει να το έχεις σε δεύτερη μοίρα. Εσύ διαλέγεις ποιο θες να είναι αυτό.

13710035_1643857169265222_4819459783155749178_n

Σε ηλικία εννέα ετών κατηφόρισες στην Κύπρο από την Σερβία λόγω της κατάστασης που υπήρχε εκεί. Ένιωσες ποτέ ξένος στην Κύπρο; 

Ποτέ δεν ένιωσα ξένος στην Κύπρο και γι’ αυτό ευθύνονται οι φίλοι μου που δεν μου έδειξαν ποτέ πως είμαι διαφορετικός. Η προσαρμογή ήταν δύσκολη αλλά επειδή ήμουν μικρό παιδί τα έπιανα όλα πολύ εύκολα και πολύ γρήγορα προσαρμόστηκα.

Όταν φοράω το εθνόσημο της Κύπρου νιώθω μόνο περηφάνια! Μου άρεσε όταν μετά την Ολυμπιάδα όλοι οι αντίπαλοι μου γνώριζαν που είναι η Κύπρος.

Πώς ένιωσες όταν σε τίμησε ο Απόλλωνας Λεμεσού;

Είναι πολύ ωραία η αίσθηση όταν ξέρεις ότι κάποιος εκτιμά αυτό που έκανες και με πολύ χαρά δέχομαι βραβεία από οποιονδήποτε.

13938622_1657728857878053_6539477661913990063_n

Στο γήπεδο βλέπουμε ότι ξεπερνάς εύκολα τα εμπόδια, στην ζωή σου;

Ο αθλητισμός με δίδαξε να αντιμετωπίζω τα εμπόδια της ζωής και έτσι τα ξεπερνώ πολύ πιο εύκολα.

Ποιες είναι οι μελλοντικές σου φιλοδοξίες;

Εγώ βλέπω την κάθε χρονιά σαν μοναδική και δεν κοιτώ πολύ μπροστά. Μπορώ στα σίγουρα να πω όμως ότι θέλω να πάω σε δυο Ολυμπιάδες ακόμα.

Που ανήκει το “ευχαριστώ” σου για όσα έχεις πετύχει μέχρι σήμερα;

Το “ευχαριστώ” ανήκει στον άνθρωπο που πίστεψε σε μένα και κατάφερε να με φτάσει σε αυτό το επίπεδο. Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι άλλος από τον προπονητή μου, Αντώνη Γιαννουλάκη. Επίσης στην μητέρα μου και στις αδελφές μου που ήταν δίπλα μου πάντα και στην κοπέλα μου που δεν γκρινιάζει όταν φεύγω για προετοιμασίες και με στηρίζει συνεχώς.

Κλείνοντας τι θα έλεγες σε όλους τους αθλητές ακόμα και σε αυτούς που τώρα ξεκινάνε και έχουν όνειρο να φτάσουν ψηλά;

Θα ήθελα να πω σε όλους τους νεαρούς αθλητές να μην σταματούν να ονειρεύονται και να κυνηγούν τα όνειρα τους κάθε μέρα γιατί και εγώ μέχρι “χθες” ήμουν ένας αθλητής της σειράς και σήμερα είμαι Ολυμπιονίκης.

Ποτέ δεν θα μάθεις που μπορείς να φτάσεις αν δεν δουλέψεις για να το μάθεις.

Δες επίσης: Αλεξία Ανδρέου: Η λατρεία για την πετόσφαιρα και ο τραυματισμός που στοίχισε!